Taj Mahal

het verbeteren van de reeds aanwezige pracht van de Taj Mahal is een gebouw dat staat aan de westelijke kant van het, een moskee die bestaat uit rode zandsteen. Het dient twee doeleinden, in de eerste plaats, het was verplicht volgens de islamitische wet voor elk mausoleum om een plaats van aanbidding in de buurt hebben; ten tweede, de moskee en een spiegelbeeld van de moskee, een pension dat staat aan de andere kant van het, samen zorgen voor een perfecte symmetrische balans aan de architectuur van geheel Taj Mahal. Gebruikt voor gebedsdoeleinden, de moskee gezichten de richting van de heilige stad Mekka en wordt verondersteld te zijn gebouwd door Isa Mohammad. De buitenkant heeft een dominant portaal dat bekend staat als een Iwan en aan weerszijden ervan zijn twee kleinere bogen. Drie met marmer beklede koepels en vier kleine koepelvormige kiosken met marmer fineer make-up voor de prachtige visuals van de moskee, een ontwerp dat vergelijkbaar is met anderen gebouwd door Shah Jahan, met name om zijn Masjid-Jahan Numa, of Jama Masjid, Delhi.
het interieur is voorzien van een elegant ontworpen vloer die bestaat uit een materiaal dat fluweelrood lijkt te zijn in de schaduw en de vorm heeft van duidelijk gedefinieerde gebedsmatten, in totaal 569 gebedsmatten. Het interieur van de moskee is ingegraveerd met delicate kalligrafie onder vermelding van de naam Allah en citaten uit geschriften (overgenomen uit Soera 91, De Zon, overgenomen uit het Heilige Boek van de Koran). Echter, het belangrijkste kenmerk van de moskee die het onderscheidt van de tegenovergestelde structuur van het pension is de aanwezigheid van Mihrab en Minbar. De Mihrab is een ingesprongen behuizing die de richting van Mekka en de richting die de moslims gezicht om hun gebeden of salaat uit te voeren aangeeft. De plaats waar de priester een toespraak houdt staat bekend als Minbar en is altijd geplaatst aan de rechterkant van de Mihrab en bestaat uit drie stappen naar een plat platform.
daarnaast ligt er een kleine stenen afgesloten ruimte van 19 ft bij 6,5 ft, die had gediend als een tijdelijk graf waar de overblijfselen van Mumtaz Mahal enige tijd werden bewaard toen ze voor het eerst naar Agra werden gebracht, totdat ze uiteindelijk een eeuwige rustplaats vonden in het prachtige mausoleum gebouwd in haar kostbare herinnering. Deze omheining is gelegen langs de westelijke grensmuur die ook de bron van de moskee herbergt. Ook de buitenkant van de moskee, crypte en cenotafen dragen pietra dura decoratie van een fantastische ongeëvenaarde elegantie. De naam van Allah en verzen uit de Heilige Koran is overvloedig gebruikt in de moskee. En het zwembad voor de moskee fungeert als de plaats voor de wassing voor het gebed. Zoals Percy Brown, de bekende kunsthistoricus opmerkt, lijkt de Taj “eerder op het pittige vegen van een borstel dan op het langzame, moeizame snijden van een beitel”.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.